Padrón!

Voorspoedige wandeling..

Nog steeds die wind, maar ook felle zon en warmte.

Voor morgen, naar Santiago de Compostela, bewolking en een temperatuur van 21 graden voorspeld.

We worden voorbereid op het koelere weer in Nederland...

Moet nog wel even wachten, want we gaan voorbij Santiago!

Er lopen een paar Koreaanse vrouwen op dit pad en wij dachten: Japans?...misschien...

Dus wij roepen ohayogozaimasu! 

Een van de vrouwen zegt:

Nonono! Korean!! Met een heleboel jibri-jibri er achteraan en vervolgens “arigato? No!

Bedankt? Nee!

Koreanen en Japanners zijn niet echt vriendjes...

Stamt nog uit de tijd van de overheersing van Japan op Korea.

Vandaag leek het of er minder mensen liepen op het pad.

Bij barretjes, lichte klontering, maar onderweg niemand.

Vanmiddag in de laatste bar, pimiento del pedron gegeten. Lekker!!

Onze lunch was trouwens verrukkelijk, want chipirones op de goede manier gebakken, gemengde sla en gefrituurde aardappelblokjes.

Mmmmmm!!

In Padrón was markt toen we aankwamen..

Grote markt, maar kleding kan mij niet zo bekoren..

Morgen kunnen we om 7 uur ontbijten, because it’s a long way to Compostela.

Vanmorgen vroeg, dit kapelletje 

Geen bar, maar vending machines..in Japan zelfs nog met verschillende soorten koffie..warm of koud

De paden waren weer wonderschoon

Barhangen

De barman

Pimiento de Pedron

Pulpo

Lust ik niet

De inktvis wordt gekookt

En er wordt geschranst

De kippetjes doen ook mee....

Woorden overbodig 

Ons pension 

Zwemmen in ijskoud water

Wat is dat toch verrukkelijk, wanneer je moe, bezweet en lichtelijk gefrustreerd aankomt op je slaapplek in Caldas de Reis..

We hadden pech in Pontevedra.

De dag dat we aankwamen, zijn we helemaal naar het centrum gelopen( 2 km heen, 2 km terug naar de hostal) om uit te zoeken, waar we om 7 uur zouden kunnen ontbijten...

Wat we wel in het centrum vonden, was een mooie toegankelijke fontein, waar kinderen op afkwamen als motten op het licht.

We hebben heerlijk hun spel kunnen observeren.

De foto’s doen niet echt recht....

En Ferry had z’n ijsje natuurlijk.

Dit weekend is daar een Middeleeuws feest en dat begint waarschijnlijk met zuipen op vrijdagavond, want we konden alleen maar een bakkertje vinden die de volgende dag om half 8 openging.

We begonnen vanmorgen dus laat aan onze 23 km naar CdR.

Was trouwens weer lekker druk met eerstejaars studenten.

Foto van een aantal gemaakt, toen ze overstaken naar de brug, om Pontevedra te verlaten..

Ze keken zo gelukkig, dat zij deze wandeling mochten maken....NOT! Hahahaha 

Het dalen en klimmen was goed verdeeld op dit stuk.

Ergens in een gehucht ‘A Seca’ staat een oergezellige vino y tapas bar.

De eigenaar en zijn vrouw waren heuse gastheer en gastvrouw.

Maakten met iedereen een praatje.

De vino hebben we gelaten, maar de tapas waren meesterlijk! Voor een euro per stuk!

We hadden gewoon een aantal mee moeten nemen voor morgen! 

Maar evengoed was het warm, lang en is ons hotel niet direct aan de route..

Dus toen we ingecheckt hadden....naar boven....zwemkleding aan....naar beneden...koude douche.....en...plonzzz!!!

Ferry en zijn ijsje

Vind ik mooi

Gaan ze dan, de enthousiaste eerstejaars :))))

Nog redelijk vroeg

Toch al herfstkleuren aan de schaduwkant

Ze willen graag los, maar Madrid heeft de touwtjes stevig in handen

To albergue or not to albergue...

Gisteravond gezellig zitten kletsen en lachen met een Zweed en een Noor: Ingmar en Rune.

Toen nog een stuk verse tortilla gegeten en naar de albergue...

Weet weer waarom ik geen albergue-mens ben...

Deze keer geen knisperende zakken en zaklantaarns, maar telefoonberichten die luid binnenkomen na 22 uur...

Het halfluid geouwehoed, terwijl er toch geconstateerd kan worden, dat iedereen zich min of meer in de slaapstand bevindt..

Kortom, het boven op elkaars lip proberen rust te vinden...wat natuurlijk niet lukt

En dan, in mijn geval, het oppikken van andermens energie die bij mij nachtmerries genereert..nooit meer!

Vanmorgen om 5 uur ging het eerste alarm af.

Toen een om half 6 en die van ons om 6 uur.

Prachtige wandeling!

Heftig klimmen, maar nog heftiger dalen.

Wel druk onderweg, alles is relatief, maar ook leuk, al die korte gesprekjes en het elkaar bon Camino toewensen..

Dat was op de CF het laatst..

Op de Via de la Plata kom je bijna niemand tegen.

Ergens in het bos, een gitarist met mondharmonica...heel sfeervol

Onze hostal is tegenover de albergue municipal en vanuit ons raam kon je de stakkers lijdzaam in de zon zien wachten tot 2 uur...

Kort daarna begonnen groepjes zich te verwijderen van die plek, op zoek naar een bed voor de nacht.

Ook bij onze hostal kwam het verzoek.... maar er hangt natuurlijk een ander prijskaartje aan.

Het zijn geen bedden voor 8 euro p.p...

Morgen naar Caldas de Reis 23 km

Zweden en Noorwegen: Ingmar en Rune

Kom je niet ver meer mee..

Boswater, zo zwart als Cola kreek..

Geen idee!

De hostal Peregrino

Voor de derde keer Galicië...

Deze keer zijn we Galicië binnengelopen, bij Tui.

Toen we de Camino Frances liepen in 2015, vlogen de strontvlokken ons om de oren bij het betreden van Galicië.

Ik was in 2014 in Villar de Mazarife afgehaakt, wegens pijn in mijn enkel (dik en pijnlijk)

Ferry ging verder met Ben en het jaar daarop liepen wij samen de rest tot Finisterre.

In de boerengehuchten was het zaak om te slalommen tussen de koeienvlaaien. 

In 2018, aan het eind van de Camino Sanabres, was het rijkdom alom in Galicië.

Nu is er eigenlijk best armoe...tussen de gewone huizen door...

De koei’npoep is goed te ruiken, maar er is geen vlaai te zien.

Het is te merken, dat we in het gebied wandelen van ‘100 km voor Santiago, twee stempels per dag, geeft een Compostela in SdC’ 

Het is druk

In elke bar onderweg, vormt zich nu een rij...voor eten, drinken en wc-bezoek.

Onderweg naar een eetplek kwamen we langs de albergue municipal.

Voor de deur een gigantische rij van backpacks en het was pas 13.00 uur.

Om 14.00 uur kon er ingecheckt worden.

Om kwart over twee liepen we terug naar onze albergue en op de deur stond: FULL

Zal morgen in Pontevedra niet veel anders zijn.

Het is nog steeds zonnig en warm, maar omhoog lopend vandaag stond er een ijzige wind.

Liep met kippenvel!

Naar Redondela was het daarna zo steil bergafwaarts, dat we steeds in diagonalen moesten lopen, om onze knieën te sparen.

Beneden waren we de wind kwijt 

Nog minder dan 100 km naar SdC

Best al hoog hier

Voor het op peil houden van de zouten..

Tsja...

Kijk nou toch!

Onmisbaar voor het kopen van water

De keuken van onze albergue

De twee bovenste bedden zijn voor Ferry en mij